Menukaartteksten schrijven: gerechten beschrijven die zin maken

Wat een goede beschrijving doet

Wie menukaartteksten schrijft, heeft twee lezers tegelijk: de hongerige gast die snel wil kiezen en de voorzichtige gast die moet weten wat er op het bord ligt. Een goede beschrijving bedient beide. Ze zegt wat het gerecht is, waarin het verschilt en wat erbij komt.

Daarbij geldt: de naam van het gerecht mag mooi klinken, de beschrijving moet informeren. “Oma's zondagse braadstuk” werkt als eronder staat: “Varkensbuikbraad, komijnjus, servetknoedel, koolsalade”.

Herkomst, bereiding, bijgerecht

Drie gegevens maken een beschrijving concreet. Niet elk gerecht heeft ze alle drie nodig, maar een ervan hoort er altijd bij.

• Herkomst: “Riviersaibling uit het Ennstal”, “Rund van boerderij Berger”, alleen als het klopt en je het kunt aantonen.
• Bereiding: gesmoord, boven beukenhout gegrild, in zijn geheel gebakken. Het werkwoord maakt vaak meer trek dan welk bijvoeglijk naamwoord ook.
• Bijgerecht en saus: gasten willen weten wat er op het bord ligt, vooral als ze iets niet lekker vinden.

Woorden die niets zeggen

Sommige woorden staan op zoveel kaarten dat gasten er overheen lezen. Ze nemen ruimte in zonder iets mee te delen:

• “Vers”: daar gaat elke gast van uit. Beter: zeggen wat vers is, bijvoorbeeld “dagelijks vers geraspte mierikswortel”.
• “Lekker”, “heerlijk”, “hemels”: dat beslist de gast zelf.
• “Op z'n huisfatsoen”: klinkt geheimzinnig, maar verraadt niets.
• “Met liefde bereid”: sympathiek bedoeld, maar inwisselbaar.

Wees ook voorzichtig met begrippen die juridisch of vakmatig vastliggen. “Huisgemaakt” mag er alleen staan als het gerecht echt in je keuken ontstaat. Wie “Wiener Schnitzel” schrijft, moet kalfsvlees gebruiken. Bij varkensvlees is “Schnitzel op Weense wijze” gebruikelijk.

Lengte en toon

Meestal volstaat één regel, twee is de bovengrens. Op de telefoon lijken lange beschrijvingen snel op een tekstmuur en scrollen gasten eroverheen. Beschrijf liever elk gerecht kort dan drie uitgebreid en de rest helemaal niet.

De toon mag bij je zaak passen: in de herberg nuchter, in de bar speels, in de fine dining teruggebracht tot de ingrediënten. Belangrijk is dat hij over de hele kaart gelijk blijft. Op de digitale kaart van Same-QR staat de beschrijving in de extra regel onder het gerecht, daar is ook plek voor de allergenen.

Voorbeelden voor en na

Na het herschrijven loont een test: lees de kaart voor aan iemand uit de bediening die de gerechten goed kent. Vraagt die door, dan ontbreekt er iets. Blijft hij stil, dan klopt het.

Checklist voor elke beschrijving

• Zegt de beschrijving wat er op het bord ligt?
• Is er een concreet detail: herkomst, bereiding of bijgerecht?
• Is elk woord waar en aantoonbaar, bijvoorbeeld “huisgemaakt” of “regionaal”?
• Past de lengte op een regel op de telefoon, hooguit twee?
• Zijn de allergenen duidelijk gescheiden van de tekst?

Wie elke beschrijving kort aan deze lijst toetst, krijgt een kaart die uniform klinkt en gasten helpt. En als een recept verandert, wordt de beschrijving meteen mee aangepast.

Veelgestelde vragen