Karta napojów: układ, ilości i ceny

Kategorie

Kto chce stworzyć kartę napojów, zaczyna od jasnego porządku. Goście zwykle szukają według rodzaju napoju, a nie marki. Typowa kolejność:

• Napoje bezalkoholowe: woda, lemoniady, soki, soki z wodą gazowaną
• Domowe wyroby: lemoniady, mrożona herbata, syropy
• Piwo: z beczki, z butelki, bezalkoholowe
• Wino: na kieliszki według koloru, do tego wino musujące i szampan
• Koktajle i longdrinki
• Alkohole mocne i digestify
• Kawa i herbata

W zależności od lokalu punkt ciężkości się przesuwa: w kawiarni na początku jest kawa, w barze koktajle. W cyfrowej karcie Same-QR kategorie Bezalkoholowe, Piwo i Wino są już założone, a koktajle, alkohole mocne oraz kawę i herbatę można dodać.

Prawidłowe podawanie ilości

Przy napojach do każdej ceny należy podać ilość, czyli 0,2 l, 0,3 l, 0,5 l, a przy alkoholach mocnych 2 cl i 4 cl. W Niemczech rozporządzenie o podawaniu cen wyraźnie tego wymaga, a i gdzie indziej goście tego oczekują. Kto oferuje kilka rozmiarów, wpisuje je w jednym wierszu, żeby łatwo było je porównać.

• Jednolity zapis: zawsze „0,5 l” albo zawsze „½ l”, bez mieszania.
• Przy butelkach podaj rozmiar, na przykład 0,33 l lub 0,75 l.
• Przy kawie zamiast ilości może wystarczyć rodzaj, na przykład „espresso” albo „duże brązowe”, ale dla gości spoza okolicy zwykle przydaje się krótkie wyjaśnienie.

Wartościowe napoje bezalkoholowe

Coraz więcej gości pije mniej alkoholu albo wcale: kierowcy, kobiety w ciąży, sportowcy albo po prostu ludzie, którzy następnego dnia muszą wcześnie wstać. Karta napojów, która poza colą i sokiem jabłkowym nic nie oferuje, marnuje tu szanse.

• Domowe lemoniady lub mrożone herbaty z sezonowymi składnikami.
• Piwo i wino bezalkoholowe, jeśli są dobrej jakości.
• Koktajle bezalkoholowe, które na karcie stoją na równi z pozostałymi.
• Regionalne soki z podaniem producenta.

Marki własne i rekomendacje

Goście cenią orientację. Wskazówka w rodzaju „nasze wino domowe” albo „z pobliskiego browaru” pomaga w decyzji i pokazuje, czym wyróżnia się twój lokal. Nie wyróżniaj jednak zbyt wiele: wystarczą jedna lub dwie rekomendacje na kategorię.

Przy winie i piwie przydają się krótkie opisy: „świeże, wyraźnie kwaskowe”, „ciemne, słodowe”. W dodatkowym wierszu cyfrowej karty jest na to miejsce, a także na alergeny, takie jak siarczyny czy gluten.

Wersja cyfrowa i drukowana

Karty napojów często się zmieniają: nowe piwo z beczki, wino, które się skończyło, napój sezonowy. Karta cyfrowa jest tu szybko poprawiona, podczas gdy drukowane karty trzeba by robić od nowa przy każdej zmianie.

Wiele lokali łączy oba rozwiązania: mała drukowana karta z klasykami na stoliku i cyfrowa karta z kodem QR z pełnym, aktualnym wyborem. Dzięki temu każdy gość ma kartę w ręku i nikt nie zamawia napoju, którego od tygodni nie ma.

Typowe błędy w kartach napojów

• Brak podanych ilości, zwłaszcza przy winach na kieliszki i alkoholach mocnych.
• Marki na karcie, których dawno już się nie nalewa.
• Napoje bezalkoholowe jako obowiązkowy wiersz na samym dole.
• Różne ceny tego samego napoju na karcie i na tablicy.
• Brak informacji, czy podawana jest woda z kranu i na jakich warunkach.

Rzut oka na kasę pokazuje, które napoje prawie się nie sprzedają. Wykreślenie ich sprawia, że karta jest przejrzystsza, a zakupy prostsze.

Najczęściej zadawane pytania